Christiane Gossel vertelt over haar gebruik van de fotopolymeer ets techniek:
"De techniek ondersteunt en versterkt het thema."

"Mijn streven is steeds een communicatie aan te gaan met de techniek en het materiaal. Het is een wisselwerking van theorie en praktijk, van idee en het realiseren daarvan, het is een voortdurend proces, maar ook een confrontatie met hoe om te gaan met het materiaal en hoe om te gaan met het conventionele handhaven van technieken.

De fotopolymeer is een relatief jonge etstechniek, met het doel milieuvriendelijke middelen te gebruiken (er wordt geen gebruik gemaakt van terpentine) maar ook om verschillende nuancen van grijstinten en fijne lijnen te verkrijgen.
Het herinnert een beetje aan een fotografische techniek, maar met meer uitgebreide grafische mogelijkheden.
Er is een mogelijk om te etsen (pure–etch) en ook om niet te etsen (non-etch), kijk hier voor nader informatie op www.polymetaal.nl.

Op dit moment gebruik ik de 'pure-etch', voor de geetste lijn.
Het is mij nog niet duidelijk hoe de lijn in de 'non-etch' film precies verschilt met de 'pure-etch', daarvoor heb ik hem te weinig gebruikt.

Ik ben in het begin eerst op mijn ets ervaring afgegaan, de zichtbaar diepe lijn in de plaat was de motivatie, dat wil niet zeggen dat ik de 'non-etch' niet zal gebruiken. Het voordeel van de non-etch is dat je geen zuurbad nodig hebt, nadeel is dat je minder afdrukken kunt maken.
Voor mij is dit nadeel geen punt, omdat ik normaliter geen hoge oplages druk: tenzij het een opdracht betreft.

Het onderwerp wordt op een film gebracht en belicht op een koperen plaat, die voorzien is van een licht gevoelige film (non-etch film, of pure-etch film).

Het onderwerp kan via een computerprint, fotokopie of een tekening (kalkpapier) op de film worden aangebracht.

Na het belichten wordt de film ontwikkelt en geëtst."

Ben je benieuwd mijn gratis tips in deze techniek? Klik [hier] om de .pdf te downloaden.